ਸੰਪਾਦਕੀ ਲੇਖ
ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਰਦਾ ਹੋਇਆ ਗਿਆਨ ਦਾ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਟੁਕੜਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਜਿੰਨਾ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਇੱਕ ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਰੱਖਿਓ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤਿਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਕਿਸ਼ਤੀ ਤੇ ਸਾਗਰ ਦੀ ਉਪਮਾ ਕੇਵਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਕੁੱਝ ਖ਼ਾਸ ਖ਼ਾਸ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਹੀ ਢੱਕਵੀਂ ਸਾਬਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਵਕਤ ਇਹ ਸੱਚੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਤਥਾਕਥਿਤ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵਕਤ ਦਾ ਨੜਿੰਨਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹਿੱਸਾ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਇਕਾਈ ਵਜੋਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੁਗਤਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਮਨ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੀ ਉਸ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬਹਤਾ ਵਾਹ-ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਿਹੜੀ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਹੈ - ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਹਾਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਅਜਿਹਾ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਸੂਚੀ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਹੱਦ ਤਕ ਫਸੇ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਹੋਂਦ ਦੇਖ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ। ਨਿਰਭਰਤਾ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਨਕਾਂ ਸਨਮੁੱਖ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇੰਝ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਲੱਖਪਤੀ ਦੋਸਤ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਰ ਉਹ ਨੇਅਮਤ ਮਹੱਈਆ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦੋਸਤ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਵੋ। ਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਕੋਈ ਦੁਰਆਚਾਰ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸੋ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪੁਰਾਣੇ ਡਰ ਤੇ ਸ਼ੰਕੇ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਚਲੋ, ਦਫ਼ਾ ਹੋ ਜਾਓ' ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਾਤਹਤ ਰੁਤਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੁਪਤ ਮੱਕਾਰੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਗ਼ੁਲਾਮ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਝੁਕਾਈ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਡਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਕਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ 'ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਉਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਹੈ - ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਇਸ ਦੀ ਬੌਸੀ ਝੱਲਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੋਣ ਨਹੀਂ।
ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ, ਅੱਜ ਤੋਂ 20 ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਹਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਹੀ ਹੰਢਾਅ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਕਲੀਫ਼ਦੇਹ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਉਸੇ ਦਾ ਡਰ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਰੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਉਹੀ ਡਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਕਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੁਕੱਦਸ ਲਮਹਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਊਣ ਅਤੇ ਮਾਨਣ ਤੋਂ ਵਰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਉਸ ਡਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੇਲ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਲ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੂਹ ਦਾ ਸੰਘ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗ਼ਲਾਮੀ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜੋ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਗ਼ੌਰ ਕਰੋ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੋ ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਸ ਵਿਚਲਾ ਸੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਮੇਰਾ ਇਸ ਮਸਲੇ 'ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤਾ ਕੁੱਝ ਕਹਿਣ ਦਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਜਦੋਂ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਚਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ। (ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ)
ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਦਾ ਚੰਗਾ, ਮੰਦਾ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚਿਹਰਾ
ਚਲੋ ਗੰਭੀਰਤਾ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਰੇ ਹੱਟ ਕੇ ਕੁੱਝ ਹਲਕੀ ਫੁਲਕੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੀਏ। ਸ਼ੋਅਟਾਊਨ, ਬੌਲੀਵੁੱਡ, ਦੀਆਂ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦੋ ਧਰੁਵੀਆਂ ਹਨ - ਗ਼ੁਸਤਾਖ਼ ਜਾਂ ਮਿਲਣਸਾਰ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬੇ ਦੀ ਬਿਨਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੈਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਫ਼ਿਲਮੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾ ਫ਼ਿਲਮਸਾਜ਼ੀ ਮੁਮਕਿਨ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।
ਘੱਟ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਕਨੀਸ਼ਨ, ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਲਾਈਟਿੰਗ ਕਰੂ, ਸਪੌਟ ਬੌਇਜ਼ ਅਤੇ ਕੇਟਰਿੰਗ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ - ਸਭ ਦੇ ਸਭ - ਫ਼ਿਲਮੀ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਚੱਕੀ ਪੀਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਚੰਦ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮੁੰਤਜ਼ਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਹੜੇ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਐਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਟਾਫ਼ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਰਵੱਈਏ ਲਈ ਸਾਕਾਰਾਤਮਕ ਰੀਵਿਊ ਮਿਲੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ:
ਸੰਜੇ ਦੱਤ: ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ''ਸੰਜੂ ਬਾਬਾ ਅਪੁਨ ਲੋਗ ਕੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕਰਤਾ ਥਾ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਵੀ ਕੱਢਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੱਢਦਾ ਵੀ ਉਹ ਖ਼ੂਬ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਮੰਦ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਲਈ ਅਕਸਰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰ ਉਸ ਦੀ ਕੰਮ ਦੀ ਡਲਿਵਰੀ ਕਿਸੇ ਫ਼ਰਾਰੀ ਦੀ ਸਪੀਡ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦੀ।
ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ: ਸਭ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਰਵੱਈਏ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸ ਦੀ ਮਕਬੂਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਾਫ਼ਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਦੂਸਰਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਲੀਕਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਾਲੀਨ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਲੀਕਾ ਜੋ ਕਿ ਹਮੇਸਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਪੂਰ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ 'ਟ੍ਰੇਡ ਮਾਰਕ' ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਹ ਰੁੱਖ਼ ਖ਼ਾਨ: ਬੜੇ ਹੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਡਾਇਲੌਗ ਆਖ਼ਰੀ ਕੌਮੇ ਤਕ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਯਾਦ, ਸ਼ੌਟ ਤੋਂ ਪੰਜ ਮਿਨਟ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਇਕਾਂਤ ਨੁੱਕਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ - ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਆਣਾ ਜਾਣਾ, ਰਿਹਰਸਲ ਵਿੱਚ ਮਗਨ। ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ਆਮਦੀਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕੱਦਸ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਤਕਨੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੋਈ ਮਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਰਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਦੇਣੀ।
ਸਲਮਾਨ ਖ਼ਾਨ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੂਡੀ ਪਰ ਰਹਿਮਦਿਲ, ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੀ ਫ਼੍ਰੈਂਚਾਈਜ਼ 'ਬੀਂਗ ਹਿਊਮਨ' ਦੀ ਤਰਜ਼ 'ਤੇ। ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੋਈ ਭੇਦਭਾਵ ਨਹੀਂ ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਹ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਤਕਨੀਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਾਂ ਖਾਣੇ ਦੀ ਕੇਟਰਿੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਮੁੰਡੂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਾਂ ਸਹਿ-ਕਲਾਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿਝਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਲਮਾਨ ਇੱਕਦਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫ਼ਿਰ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਕੁੱਝ ਨਾਖ਼ੁਸ਼ਗਵਾਰ ਦੌਰੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸਾਂ ਆਪਣੇ ਆਕਾਰ (ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ: ਆਰਥਿਕ ਹੈਸੀਅਤ) ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੀਤਾਭ ਬੱਚਨ: ਉਹ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਰੇ ਡਰੇ ਜਿਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ... ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਵੈਨਿਟੀ ਵੈਨ ਦੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਟਵੀਟ ਅਤੇ ਬਲੌਗਿੰਗ ਕਰਦਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਟੂਡੀਓ ਦੇ ਖਾਣੇ ਜਾਂ ਚਾਹ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਬੂਲਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਏ ਟਿਫ਼ਨ ਅਤੇ ਥਰਮਸ 'ਤੇ ਹੀ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਸਪੌਟ ਬੁਆਏ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਮੁਖ਼ਾਤਿਬ ਹੋ ਕੇ ਅਮੀਤਾਭ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਸਪੌਟ ਬੁਆਏ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 10 ਫ਼ੀਟ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਭਣਯੋਗ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਵਾਉਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਮੀਤਾਭ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਉਹ 'ਕੌਣ ਬਨੇਗਾ ਕਰੋੜਪਤੀ ਦੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਹੋਵੇ।
ਸੁਸ਼ੁਮਿਤਾ ਸੇਨ: ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਾਂ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਤੇ ਸਨੈਕਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਸੰਦ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਓ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਲਾਈਫ਼ ਹੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ 'ਬਾਬੂ', 'ਬੱਚਾ', 'ਬੇਬੀ', ਜਾਂ 'ਡਾਰਲਿੰਗ' ਤਕ ਆਖ ਛੱਡਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਟਾਫ਼ ਦਾ ਬਹੁਤ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪਰੌਬਲੈਮੋ: ਉਹ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਲਗਭਗ ਬੇਰੋਜ਼ਗ਼ਾਰ ਹੈ।
ਆਮਿਰ ਖ਼ਾਨ: ਵਿਵਸਥਾ ਤੇ ਤਰਤੀਬ ਦਾ ਪੀਰ, ਮਿਸਟਰ ਪਰਫ਼ੈਕਟ ਆਪਣੀ ਖ਼ਾਸ-ਉਲ-ਖ਼ਾਸ ਟੀਮ ਨਾਲ ਲਾਜਵਾਬ। ਜੇਕਰ ਲਗਾਨ ਦੀ ਸਪੋਰਟ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਘਰ ਮਿਲੇ ਸਨ ਤਾਂ ਬੁੱਝੋ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਇਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ? ਤੇ ਹਾਂ ਸੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਵੀ ਤਾਂ ਕਰਾਇਆ ਸੀ!
ਕਰਨ ਜੌਹਰ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੇਂ, ਉਭਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲਈ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਤਾਮੀਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਂਤਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਸਭ ਵਧੀਆ 'ਪੇਅਮਾਸਟਰ' ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਫ਼ਾਇਦਾ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸਨੱਅਤ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਕਲਾਕਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀ ਤੋਏ ਤੋਏ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ:
ਬੋਨੀ ਕਪੂਰ: ਏ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਆਰਟਿਸਟਾਂ ਨਾਲ ਲਾਜਵਾਬ ਰਵੱਈਆ, ਪਰ ਦੂਸਰੇ ਛੋਟੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਦਾਸੀਨ। ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ, ਭਰਾ ਅਨਿਲ ਕਪੂਰ ਸਹਿ-ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਤਕਨੀਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਨੂੰ ਕੈਮਰਾ ਸਟਾਫ਼ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੀਨ ਨੂੰ ਬਣਾ ਜਾਂ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੋਵਿੰਦਾ: ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਨਕੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਘੁਸਪੈਠੀਏ ਹਨ। ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨਾਮ 'ਚੀ ਚੀ ਭੱਈਆ' ਨਾਲ ਬੁਲਾ ਲਵੇ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਿਕਾ ਸ਼ੇਰਾਵਤ: ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਉਂਦੇ ਹਨ... ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਨੂੰ ਕੋਸਣ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰਚ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੰਡਸਟਰੀ ਉਸ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਫ਼ਿਲਮ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ''ਫ਼ਿਰ ਉਹ ਹੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਵਸਦੀ?"
ਏਕਤਾ ਕਪੂਰ: ਛੋਟੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਨੰਬਰ ਵੰਨ ਰਾਣੀ ਦੇ ਉਪਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਏਕਤਾ ਕਪੂਰ ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਫ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਹੁਣ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਹਲੀਮੀ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੇਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੈੱਟ ਉੱਪਰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਨਾਪਸੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਥੱਪੜ ਰਸੀਦ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਾਫ਼ੀ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਰਾਨੀ ਮੁਖਰਜੀ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੇਅਰਡ੍ਰੈਸਰਾਂ, ਮੇਕਅੱਪ ਆਰਟਿਸਟਾਂ ਅਤੇ ਵੈਲੇ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਕ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗੰਦੀ ਤੋਂ ਗੰਦੀ ਗਾਲ੍ਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੱਢ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।